Havørn

Langhuset til Martine

2009-06-11T02:51:00.000-07:00

Helgetorsdag tok eg meg ein tur til Nordmøre for å hjelpe Edvard med langhuset som Martine skal få i konfirmasjonsgåve. Det var fantastisk å sjå kor mykje som var gjort sidan påska, men mykje godt arbeid var enno ugjort.
Eg tok på meg å barke trestokkar. Her er det meste gjort med handemakt, og det som er gjort med meir moderne redskap syner ikkje.

Huset er ca. 15 meter langt, og seks meter på det breidaste.

Sola varma godt utover dagen, og vassdunkane måtte fyllast opp jamt.

Ingrid sørga for at alle fekk ete seg gode og mette. Både kjøtkaker og anna kjøt gjekk ned på høgkant.

Det vart seine kvelden før vi avslutta, og det var godt å kjenne verken i kroppen etter ein god dags arbeid.

Så høyrer det med til historia at konfirmasjonen vart feira i langhuset, med presenning til tak, og det vart ein fantastisk dag for både konfirmant, foreldre og gjestar!

Ny skule!! :)))))

2009-03-16T03:58:00.000-07:00

Endeleg!! har vi fått flytte inn i ny skule. Etter to år med kummerlege tilhøve for lærarar og elevar står skulen der, ny og blank!
Det beste med alt, er at alle lærarane no har fått kvart sitt kontor, ein arbeidsplass der vi får ro til å førebu oss, trekkje oss attende for å puste ut, og ha ein fredeleg oase i ein stressande kvardag. Sjølv om det framleis er ting som ikkje er heilt ferdig i og utanfor bygget, så veit vi at det vil gå seg til etter kvart.
No er vi i alle fall innflytta!

Storspeidar

2008-11-30T11:42:00.000-08:00

Noko eg ikkje har nevnt, er at eg er leiar for storspeidarane, d.v.s. dei som går på ungdomsskulen. Det er ein fin gjeng, og vi har ein hemmeleg stad i skogen der vi har samlingane våre. Legg ut nokre bilete frå plassen, men utan speidarar.

Endeleg attende!

2008-11-24T03:26:00.000-08:00

Neimen, hei!

Er du der framleis?
Trudde du hadde gitt opp å sjå innom, sidan eg ikkje har blogga på så lenge.

Men her er eg, og livet er bra!

Sjølv om eg ikkje gjennomførte å blogge sommaren vår, kan eg seie at han vart bra, og aktivitetane var mange.

Vi fekk endeleg tid til å stikke innom Inger på Averøya, medan Tore og jentene var der. Vi fekk endatil vere med å krasje fly. Det var lenge sidan sist!

Lovar å blogge litt oftare i tida framover. I dag er det forresten fin vinter på Sunnmøre. Vi får nyte det så lenge det varer...

Amatørarkeologar på Rosskar

2008-07-01T13:51:00.000-07:00

Ragnhild og Marie inviterte med seg Oda på tur i dag.

Vi hadde planer om å køyre inn til Rosskar på Gurskøya for å sjå på helleristingane der.
Frå Jøsok er det ca. 3 km å køyre oppover dalen før du kjem til enden av vegen.

Når du kjem litt oppover er det nesten som å køyre i ein innlandsdal, med frodig oreskog langs elva som slynger seg langs og under vegen.

Frå garden i enden av vegen er det berre nokre hundre meter å gå opp til olivinberget det du finn helleristingane.

For jentene vart dette ei spennande oppdagingsferd. Den best synlege ristinga ligg nemleg under ei stor trekanta helle. Det er ein båt med kløyvde, v-forma stamntoppar. Sannsynlegvis er den laga ein gong i tidsromet mellom 300 f. kr. og 300 e. kr. Den kan i formen minne om den vesle Kvalsundbåten.

Olivinberga ligg der som nokre lysebrune/gule haugar i alt det grøne og grå. Dei er fine å klatre på, og jentene koste seg.

Dei hadde med seg kjeks og sjokolade.

Ein ny vellukka tur, altså, og i morgon blir det Barnas dag på Sunnmøre museum:-)

Hasundhornet

2008-06-30T10:04:00.000-07:00

I dag var det regn frå morgonen, men så skein det plutseleg opp!

I eit par timar var det sol frå skyfri kimmel.

Mona ville site heime og brodere, så eg tok med meg jentene og sette kursen mot Hasundhornet.
Det er ein passe lang tur for 8-åringar, og fin utsikt det meste av vegen.
Første høgda heiter Høgebruna, men skiltet seier "Høgebrua". Eit språkleg mistak.

Då vi nærma oss toppen, byrja skyene å samle seg igjen, men vi kom oss opp og fekk skrive namna våre i boka før vi sette kursen nedover att.

Vi hadde vinden i ryggen ned att, og turen gjekk fort. Eg fann ut at eg kunne like godt starte å lære dei litt om den norske kongerekka, og fekk vel kome grundig gjennom Harald Hårfagre og forhistoria om Halvdan Svarte og Ragnhilds draum før vi var nede ved bilen.

Vi høyrde Heiloen, og såg heipiplerka og varslaren.

Ein fin og lærerik tur.

Då vi kom heim, byrja det å regne.

Tur til Hakallestranda

2008-06-29T09:20:00.000-07:00

Vi hadde venta oss ein regntung søndag, men da vi vakna var det nesten slik at vi kunne seie at veret var fint!

Vi hadde allereie bestemt at vi skulle besøke Aina på Sandvikgarden på Hakallestranda, så vi åt frukost i ein fart, pakka med oss niste ut i bilen, og køyrde over til Larsnes, det vi tok ferja over til Åram. Derifrå er det berre fem minutt å køyre.

Vi var litt spente, for det var første gongen vi var der, og difor visste vi i grunnen ikkje så mykje om kva vi hadde i vente.

Men då jentene fekk sjå alle dyra som gjekk rundt, var dei vekk på ein augneblink. Vi fann dei att nede hos hengebuksvina (dårleg namn på desse vakre dyra:-))

Det er klart at dette måtte bli vellukka!

Ragnhild og Marie var i hundre heile tida, for det var stadig noko nytt å sjå. Inne i huset var det nyfødde kattungar, ute gjekk hundar, kattar, hestar og shetlandsponniar i kring.

Jentene kunne gå inn til kaninane, hønene, påfuglane, grisane og dei andre dyra.

Ridetur vart det også.

Då alpakkaane (heiter det det i bestemt form fleirtal?) skulle forast fekk jentene kvar sin isboks med kraftfor som dei heldt fram. Dyra kom springande med ein gong, og gomla i seg store munnfullar.
Ei lita jente som stod der, fekk heile ladninga utover seg då eit av dyra fann det for godt å spytte.

Inne på løa var det sal av vafler, kaker, brus og diverse anna. det var også eit galleri der det var utstilt diverse handverksprodukt og kunst.

Til slutt fekk jentene køyre tur i hengaren til Gråtass.

Då vi køyrde heim att var dei skjønt einige om at dette var den kjekkaste dagen så langt i sommar.

Og det var i grunnen vi vaksne og!

Einar 15 år

2008-06-27T14:50:00.000-07:00

I dag fylte Einar 15 år.
Han kom heim i går, etter å ha vore leiar på leir sidan jonsok.
Vi grilla kotelettar og pølser i fineveret.
Kristin var på jobb, og Ingrid på venninnebesøk, så vi var ein litt redusert gjeng rundt middagsbordet.

På ettermiddagen feira vi med besteforeldre, tante og onkel og søskenbarn.

Eg fekk med meg Mona på ein kveldstur opp på Høgebruna. Det var nydeleg ver og mykje knott.

I morgon køyrer eg dei tre eldste på speidarkrinsleir på Gjermundnes.

Mona og eg har planar om å ta dei to yngste med på ein del turar denne veka.

Rapport følgjer...

Pussing!

2008-06-26T10:19:00.000-07:00

I dag har eg pussa ned plata på eit gammalt eikebord. Det var eit slit, for eg måtte gå i djupna.
Men resultatet vart bra.
No treng vi ikkje tenkje på å kjøpe nytt på ei god stund:-)

Jonsokfeiring?

2008-06-26T00:17:00.000-07:00

Er ikkje sikker på om det er rett å kalle det jonsokfeiring, det vi hadde i år. Vi var nemleg så feige at vi utsette feiringa på grunn av veret!

Så vi samla familie og vener den 25. juni til bålbrenning og grilling.

Det er alltid spennande når ein skiftar dag. Kjem folk, eller er dei slike vanedyr at dei held seg heime?

Dessutan var det semifinale i fotball-EM (Tyskland slo Tyrkia 3-2).

Men det viser seg at folk set pris på jonsokfeiringa på Klubbeneset.

Sjølv om det var litt færre enn det har vore dei siste åra, møtte det opp godt over 100, med smått og stort.
Med to store grillar og eit par småbål gjekk det greit å få unna kveldsmaten. Deretter var det tradisjonell fotballkamp, vaksne mot ungar, som dei vaksne i år, mot alle odds, gjekk sigrande ut av.

Eit par av oss, også tradisjonen tru, tok årets første sjøbad. Friskt og godt!

Også i år møtte mange av våre nye vener frå andre land opp. Det er tydeleg at dei set spesielt stor pris på denne tradisjonen. I år var det folk frå Eritrea, Etiopia, Irak, Afghanistan, Thailand, Syria.

Sola, som hadde vore litt avventande utover ettermiddagen, kom etter kvart fram, og varma godt. Ullkleda og ytterjakka som låg klar i bilen vart det aldri behov for.

Etter kvart som sola seig i havet, samla folk seg tettare rundt bålet. Då dei siste forlet plassen i ett-tida, brann bålet framleis friskt.

Ei ny vellukka jonsokfeiring er trygt i havn, og vi gler oss til neste gong!

Reunion Nordmøre Tenåringskor

2008-06-23T00:52:00.000-07:00

Har vore gjennom ein emosjonell orkan i helga.

Ein positiv orkan vel å merke. Vi hadde reunion i Nordmøre Tenåringskor, eit kor eg var med i frå 1978-1983.
Vi var rundt 50 tidlegare medlemmar som var samla, 27 1/2 år etter at vi gav ut plata med musicalen "Håp".

Rykta om reunion fekk eg høyre via facebook. Det var Dagfinn (Bjerkestrand) som først skreiv om det i juli ifjor.

Og reunion vart det.

Det var som å få ungdommen slengt rett i ansiktet!

Eg har alltid visst at dei åra var viktige for meg, men at dei var så fundamentalt bestemmande for korleis livet mitt vart, og korleis eg vart som menneske, har eg nok ikkje skjønt fullt ut før i helga.

Visst har vi forandra oss, dei fleste av oss, i alle fall i det ytre (sjølv om nokre ser ut til å ha funne ungdomskjelda), og det er mykje levd liv i mellom, men vi er framleis dei same, og ber med oss ein felles bagasje som ikkje let seg slette ut.
I den bagasjen finn eg gruppeøvingar, fellesøvingar med overnatting på kjøkenbenken i menighetshuset, turar i inn-og utland, sosialt samvær med seine kveldar, påskeleirar og andre leirar, julekonsertar og andre konsertar, minibusskøyring, ferjeturar, kyrkjejubileum og mange andre ting som eg ikkje kjem på i farta.

Tru det eller ei: Sjølv om eg ikkje har sett meir enn eit par av dei andre på 25 år, er dette nokre av dei eg reknar som mine aller beste vener.

Er det rart at kjenslene tek litt overhand når alt dette kjem strøymande på etter å ha vore stua inn i eit lite bakrom i hjernen i 25 år?

Så kva kan eg skrive om helga?

Det er vanskeleg å skrive objektivt om det som hende, men det var å møte gamle vener, synge gamle songar, ete god mat, nyte å vere mellom vener, ha samtalar langt utover natta og sove svært lite!

Så sjølv om det vart rive meterlange flenger inn i ungdomstida, på godt og vondt (vondt fordi det var tungt å skiljast igjen), så vil eg takke alle for at denne helga vart slik ho vart.

Minnene vil vere gode og sterke. Lenge.

Speidartur til Hatløya

2008-06-09T00:15:00.000-07:00

Speidarane i Ulstein var på den årlige turen til Hatløya frå laurdag til søndag. 120 speidarar og rundt 20 leiarar drog ut i strålande ver. Foreldra stilte med eigne båtar og skyssa oss ut på dugnad.
Bivuakkane reiste seg raskt mellom trea på den spanande og vakre leirplassen. Ettermiddagen gjekk fort. Det var mange oppgåver som skulle gjerast før alt var klart til leirbålsamling. Det var så varmt og godt at folk søkte inn i skuggane når dei tok ein pust i bakken.

Mat er viktig på speidartur, og nokre er temmeleg avanserte i matvegen, medan andre berre slenger ei pølse på bålet.
Etter leirbålsamlinga var det ymse aktivitetar før dei fleste etter kvart gjekk til ro. Nokre av dei eldste heldt det riktignok gåande nesten heile natta.

Søndag morgen starta med flaggheising og frukost, før vi starta gudstenesteverkstad. Ungane blei delte inn i fleire grupper som fekk ansvar for dei forskjellige delane i gudstenesta.

Den siste programposten var sporløp, og medan det heldt på, kom regnet! Det bøtta ned, og sidan dei fleste hadde vore mentalt innstilt på sol då dei pakka, vart mange skinnvåte.

Det var likevel ikkje ei sur mine å sjå då vi traska ned til kaia for å vente på båtskyssen.

Ein svært vellukka tur!

2008-06-02T03:31:00.000-07:00

Torsdag 29. juni var 8. klassingane på tur til Runde, og eg fekk tigga meg til å bli med.
Eg måtte ha med eigen bil, for eg skulle rekke eit vikingmarked (sjå meir om dette på min andre blogg, "Bue", http://palivetlos.blogspot.com/ ).

På turen ut til Runde, var vi først innom Herøy kystmuseum, der Marit Moltu viste oss rundt og fortalde levande om staden og historia. I sola og varmen var det godt å gå rundt og sjå på dei vakre husa og båtane.

Ved ankomsten til Goksøyra på Runde, var det på tide med litt mat. Elevane spreidde seg rundt på benkar og plenar. Nokre tok seg ein tur i kiosken og kjøpte seg is.

På veg ut til fyret, stogga vi ei stund ved skarveura. Mange av elevane hadde spørsmål. Nokre lurte på kva slag fuglar dei såg og andre lurte på kor langt det var igjen!

Nedstigninga til fyret er temmeleg bratt, men det var ingen som vegra seg for å gå ned.

Sjeldan har eg opplevd å sitje på berget ved gamlefyret og håpa på ein liten svalande bris!
Elevane koste seg. Nokre grilla medan andre gjekk på oppdagingsferd. Lærarane sat stort sett og slikka sol.

Som sagt så måtte eg gå attende tidleg, fordi eg skulle reise, men dagen vart likevel perfekt!

Friluftgudsteneste 2. pinsedag

2008-05-19T22:14:00.000-07:00

I år såg det ut som om veret skulle øydeleggje for oss på Høgåsen. Ein kald vind hadde fleire dagar jaga oss i hus.
Og kaldt var det da vi starta å gå oppover. Vinden sleikte oss i nakken medan vi gjekk oppetter råsa. Eg hadde med fleire ekstra lag med klede, og naturlegvis ull innerst!

Så kom vi opp på toppen, og opplevde det merkelege at medan vinden bles friskt i lia, var det så å seie vindstille på toppen!

Mykje folk hadde teke turen opp, og det vart ei strålande oppleving.
Sjeldan har veret vore så fint, sjølv om vi har vore heldige dei siste åra.

Mange blei verande igjen på toppen lenge etter at gudstenesta var slutt, og dei koste seg med mat og leik. Ungane hadde det heilt topp, og det hadde vi som sat i solsida også!

Påskeferie

2008-03-25T13:19:00.002-07:00

Har hatt ei krempåske!! Første delen var det dagar med regn, men og så mykje opphald at eg fekk skrudd opp ein terrasse i hagen.

Skjærtorsdag køyrde vi til mor på ålvundeidet.

Langfredag strålte sola frå skyfri himmel. Einar og eg tok trekket opp og gjekk til Kjerringvatnet medan dei andre gjekk til det nye skileikområdet som idrettslaget har fått laga.

På fjellet var det ein kald vind, men det var silkeføre, og turen ned tok svært kort tid.

Påskeaften var det same været, minus vind, og Einar ville i trekket og renne slalåm. Dei andre ville bort i leikeområdet igjen, så eg fekk meg ein fjelltur på eiga hand. Eg gjekk opp på templet, ein avsats i sida på Grånebba. Sola varma, og det var så stilt at eg sette meg ned og koste meg med den obligatoriske appelsina utan å fryse verken på fingrane ellet hovudet.

Eg fekk testa telemark-forma på nedturen. Jomfrueleg snø og silkeføre!

Søndagen var det like fint. Mona og eg tok oss ein tur i kyrkje medan resten drog rett ut på ski.

Denne dagen var vi alle i skileikanlegget og roa oss heilt ned. Ungane var i full aktivitet medan vi vaksne sleika sol.

Ei vellukka påske, akkurat slik vi vil ha det!!

Handball

2007-10-21T09:26:00.000-07:00

I dag har Ingrid vore med på handballturnering, og eg sat i sekretariatet, førte lister med resultat, scoringar o.s.b.
Ingrid var ikkje førnøgd. Det blei to tap, ein uavgjort og ein siger. Det verste var vel at ho ikkje spelte den kampen dei vann.

Åleinepappa igjen!

2007-09-03T01:50:00.000-07:00

Her går det fort i svingane.
Fredag og laurdag var Einar, Ingrid og eg på vikingmarknad på Herøy Gard. Fredag kveld og natt til laurdag var det knallblå himmel. Vi sat oppe til 0200 og såg på månen og stjernene.
Laurdag morgon sløra det seg til. Etterkvart byrja det å yre, og rundt klokka 12 starta det å bøtte ned. Veret gjorde oss ikkje så mykje, direkte, men det førde naturlegvis til at folk ikkje kom på marknaden. Dei stakkars sjelene som kom utover, søkte seg inn i bygningane, der dei åt ei skål med rømmegraut før dei sette seg i bilane igjen.
Eg fekk seld 2 bogar og nokre piler.

Og søndag morgon sette Mona seg i bussen til Vågå. Denne veka tek ho første modul i Husfliden si bunadsutdanning. Denne utdanninga har 9 modular som går over 3 år. Nokre av modulane varer i 14 dagar, så eg får trent meg i å klare meg sjølv.
Ikkje at eg er redd for at noko skal gå gale, men det er godt å ha nokon å dele ansvar med. Eg er dessutan ikkje like systematisk i hovudet som min betre halvdel, så det gjeld å skrive ned ting etter kvart som dei dukkar opp.

Fekk forresten melding frå ho i dag tidleg. Ho var ute og gjekk i solskinet. Kva var no det, igjen?

Åleinepappa og båtkjøp

2007-08-18T14:06:00.000-07:00

Denne helga er eg åleinepappa med ansvaret for fire born. Mona tok med seg Kristin og drog på Rennebumarknaden.

Det er vel og bra, eg klarer meg godt åleine eit par dagar.
Men no vart det litt ekstraarbeid. Einar kjøpte seg båt før helga. Ein 15 fots færing, fin og mørk, med kvit ripe. Vi har fortøyd han nede ved sjøhuset til svigerfar. Der ligg han i sitt rette miljø og tek seg godt ut.
Og så vart det jammen eit båtkjøp til! Eg la inn eit bod på ein annan færing, for svigerfar, og det vart jammen suksess! Så i dag henta vi han med hengaren. Denne færingen har ikkje vore på sjøen dei siste par åra, men han har stått lagra på eit naust, og den tidlegare eigaren har stelt han etter alle kunstens reglar.
No står han inne på sjøhuset og ventar på litt vask og puss før han skal smørjast og setjast på vatnet. Det maritime miljøet på Klubbeneset har fått seg eit realt løft!

No kunne dette ha vore eit fint a propos til det faktum at det er trebåtfestival her i Ulsteinvik denne helga, men eg har altså hatt det så travelt med våre båtar at eg nesten ikkje har hatt tid til å stikke innom festivalen. Var berre ein liten tur nedom i kveld for å helse på nokre kjenningar frå Dalsfjorden som ligg ved kaia i ein gammal gavlbåt dei har restaurert.

I morgon skal vi til kirke. Ingrid skal ha tekstlesinga, så vi må komme oss nedover litt tidleg.

Heime igjen!

2007-08-09T10:07:00.000-07:00

Det er sagt av ein klok mann at alle reiser er ein omveg heim. No er omvegen vår slutt, og eg må berre sanna orda hans.
Sjølv om vi har hatt ein fin tur, der opplevelsane har stått i kø, følest det godt og rett å vere heime igjen.
Må berre seie litt om dei siste dagane. Søndagen var vi både i Scarborough og Whitby. I Scarborough fann vi oss ei fin strand der vi leika oss med bølgjene i iskaldt! Atlanterhav. Nedturen vart Whitby, der vi ikkje var ute av bilen avdi vi ikkje fann parkeringsplass! Eg trur heile England hadde planlagt søndagstur til Whitby denne dagen.
Så vi vende nasen sørover mot Goathland. Der fann vi Aidensfield Arms, Scripp's Garage, togstasjonen og alle sauene vi kjenner frå "Med hjartet på rette staden". Men vi såg ingen av skodespelarane. Kansje dei var på ferie i Noreg?
Sauane, ja, på oppfordring tek eg med bilete av dei.
Dessverre ikkje i grøne engar oppe i heiene, for det var mest brunt. Dessutan var alle sauane spraymåla, og da er det ikkje same sjarmen. Men her er dei no i alle fall.

På veg attende til Helmsley stoppa vi og åt på indisk restaurant i Pickering. (ja, vi åt mykje indisk, Laila!) Vi vart ganske lange i maska då ein av indarane plutseleg kom bort til oss og byrja å konversere på eit godt norsk! Det viste seg at han hadde studert hotelleiing i Stavanger i to år. Vi fekk den beste service, og mannen solte seg i glansen av å kunne prate eit språk så eksotisk som norsk.

Måndag køyrde vi opp til Newcastle airport, leverte frå oss bilen og tok metroen inn til byen. Vi bodde dei to siste dagane i bydelen South Shields, i et Guest House som held ein standard himmelhøgt over det andre vi hadde hatt på turen. Fjernsyn med video/DVD på rommet, eit stort bibliotek med bøker og filmar, og ein solid English Breakfast med egg, bacon, tomatbønner, pølser og anna godt!
Eg vil sterkt anbefale dei som skal bo nokre dagar i Newcastle å bo i South Shields. Mesteparten av området er parkar, strender, vakre hus med mykje luft mellom, store blomsterbed og eit sentrum der det er ei lang gågate med uendeleg mange restaurantar.
Vil også framheve overnattingsstaden vår, Ocean Breeze Guest House, sikkert ikkje av dei billegaste, men nok nær toppen når det gjeld gjestfridom, komfort og plassering.

Turen heim, kva skal vi seie om den? Tidleg opp, taxi til metroen, lang venting i Stavanger på flyet til Vigra, ekstra restriksjonar i høve utbrotet av munn-og klovsykje (har nokon høyrt meg på radioen?), heime kl. kvart på tolv, rett i seng.
No er Ragnhild, Marie og farmor komne hit og, så no er heile familien samla igjen.

Godt!

Helmsley

2007-08-04T12:39:00.000-07:00

Ja, no sit eg på ein vandrarheim i Helmsley, North Yorkshire. Det har vore dagar fulle av høgdpunkt, og eg har ikkje fått kopla til maskina mi før no.
Eit kort samandrag av kva som har hendt sidan sist:
Vi forlot Inverness måndag 30. juli. Vi køyrde langs Loch Ness, stoppa på sjøormsenteret der. Det var greit nok, men det flottaste langs Loch Ness er ruinane av Urquhart Castle. Det er eit slott frå 1200-talet, bygd av den mektige Durward-familien.

Om kvelden kom vi til andre overnattingsplassen, Loch Lomond Youth Hostel. Det er eit gammalt slott som er blitt ungdomsherberge. Det seiest at det spøkjer der, og det føltes slik då vi kom inn på rommet vårt i 4. etasje. Det var ikkje ei dør som var blitt smurt der på hundrevis av år, og det knirka stygt kvar gong nokon gjekk i dei. eg trur forresten ikkje noko på dette spøkelset. Eg var på do om natta og då møtte eg ein eldre mann på gangen. Eg spurde han om han visste noko om spøkelset, men han sa at han hadde gått der i gangane i over 300 år, og aldri sett noko.

Dagen etter køyrde vi til Edinburgh. På vegen dit var vi innom Stirling Castle, eit av dei mest monumentale slotta i Skottland. Frå toppen av muren hadde vi utsikt fleire mil i alle retningar. Ungane tykte det var flott, men Mona fekk akutt høgdesjuke.

Edinburgh var eit nytt høgdpunkt, bokstaveleg tala. Midt i byen ligg eit fjell, Arthur's Seat, som er nesten 500 meter høgt. Vi gjekk eit stykke opp, men det vart litt drygt for Ingrid. Byen var grei å finne fram i, og det var mykje å sjå der, mange parkar og monumentale minnesmerke, som t.d. National Monument, etter modell av Partenon i Aten. Det er reist til minne om skottane som fall i napoleonskrigane.

Andre dagen i Edinburgh, besøkte vi, naturleg nok, Edinburgh Castle. Vi lot oss igjen imponere over kor mektige byggverk som vart laga for 500-900 år sidan.
Høgdepunktet for ungane var nok likevel besøket på Pizza Hut.

Torsdag køyrde vi søraustover, til Holy Island, eller Lindisfarne. Vi kryssa grensa til England på turen dit. Vi var heldige og kom på eit gunstig tidspunkt med tanke på tidevatnet. Sjølve øya var større enn vi hadde trudd, med ein liten landsby med souvenirbutikkar og restaurantar. Bilen måtte parkerast nokre hundre meter frå landsbysenteret, og til slottet var det endå halvannan kilometer. Veret var strålande, og opplevelsen var fullkomen. På Lindisfarne har dei ein tradisjon med å lage små skur, eller naust, av gamle båtar som ikkje skal brukast meir. Mange slike små naust stod rundt omkring på øya, og ved slottsmuseet var det tre som var ein del av museet.
Etter at vi forlot øya, ville vi finne ei strand. Det gjekk greit, men vi måtte parkere bilen og gå 2-3 kilometer på ein sti for å kome dit.

Om kvelden sette vi kursen inn i landet igjen, og kryssa attende til Skottland. Vi skulle overnatte i ein liten landsby som heitte Kirk Yetholm. Det er endestasjonen for "The Pennine Way" som er ein 260 miles lang fotsti som startar i Edale aust for Manchester.

Neste punkt på reisa var Kettlewell, ein annan liten landsby. Denne ligg i "The Yorkshire Dales" nasjonalpark, og er staden der filmen "kalenderpikene" vart delvis skoten. Det som imponerte oss mest denne dagen, var alle steinmurane. Jæren, go home!

Frå Kettlewell køyrde vi austover til York, der vi naturlegvis måtte besøke Jorvik Viking Centre. OK oppleving, men litt lite for 26 pund. Vi tykte vi fekk minst like mykje igjen for dei 27 punda vi brukte på Pizza Hut.
Etter å ha vore i York nokre timar, sette vi kursen nordover igjen. Målet var Helmsley, ein koseleg by som vi likte med det same. Det er her i Helmsley eg sit og skriv no, og her skal vi vere til måndag. I morgon har vi tenkt oss til Scarborough og Whitby, og vi stikk nok også innom Goathland (Aidensfield).

Inverness

2007-07-30T00:00:00.000-07:00

Sit no paa ungdomsherberget i Inverness. I gaar kveld var vi paa indisk restaurant og aat god mat. I dag skal vi koeyre til Loch Lomond. Vi har ikkje faatt saerleg tid til aa kike oss ikring her i Inverness, saa vi tek det med ro og stoppar der det er noko interessant aa sjaa. De har vel skjoena at eg ikkje skriv paa mi eiga maskin. Maatte laana ei betalingsmaskin har paa herberget. Vi har ca. 3 1/2 t. effektiv koeyring i dag, og heile dagen for oss, saa det blir vel aa stikke innom nokre slott og andre spanande ting. Det vi veit, er at vi skal innom "Nessie-senteret" og sjaa utstillingane der. No skal vi snart til aa ete frukost. Det kjem fleire reisebrev og kanskje bilete, seinare.
Bilen vi har leigd, er forresten god. Det er ein nesten heilt ny Wauxhall Sapphira med god plass til 5, og stort bagasjerom.

Ferieplaner

2007-07-26T13:37:00.000-07:00

I morgon reiser eg "heim" til Ålvundeidet ein liten tur. Mamma har lova å passe Ragnhild og Marie medan resten av familien er i Storbritannia.
Å, har eg gløymt å nemne det?
Vi reiser altså til Skottland søndag 29. juli. Fly frå Vigra via Bergen til Aberdeen. Der ventar (vonaleg) ein leigebil på oss. Så skal vi prøve å halde oss på venstre sida av vegen heilt til onsdag 8. august.
Vi skal innom Inverness (ved Loch Ness), Loch Lomond, Edinburgh, Lindisfarne, York, Scarborough, Goathland (Aidensfield), Whitby og Newcastle. Vi tek fly heim igjen frå Newcastle via Stavanger. Eg kjem til å halde dei som er interesserte oppdaterte via blogg og facebook.
Følg med:-)

Kvelds/fjelltur

2007-07-22T15:11:00.000-07:00

Einar og eg hadde oss ein fin tur på fjellet no i kveld. Vi starta ca. halv ni og gjekk stien frå Gåsneset opp til Roppehornet. Sidan dei fleste som les denne bloggen ikkje veit kvar dette er, kan eg berre seie at dette er ei av dei vakraste rutene på ei av dei vakraste øyene i landet. Dette seier eg utan omsvøp og heilt subjektivt.
Det einaste som trekkjer ned heilskapsinntrykket av turen, er at Einar no tek meg på kondisen. Eg prøvde å legge inn ein overraskande spurt då vi nerma oss toppen, men han tok meg igjen, og passerte meg rett før høgste punktet.
frå toppen av roppehornet ser vi Runde og alle dei andre øyene i Herøy, vi ser Godøya i nord og heilt i sør ser vi Kjerringa på Stadt. Snur vi oss og ser austover, ser vi dei spisse tindane i sunnmørsalpene stikke opp.
Rett under oss ligg bygda Flø, med storhavet rett utanfor.

På veg ned fekk vi med oss når sola gjekk i havet. Vi sette oss på ein stein og lot knotten ete av oss medan dei siste, raude strålane lyste opp berget rundt oss.

Vakkert!

Vedhogst

2007-07-21T12:38:00.000-07:00

Endeleg kom varmen igjen. Einar og eg har vore i skogen og førebudd oss på vinteren 08/09.
D.v.s. vi har saga og drege ned ved.
Veden for komande vinter har allereie tørka eit år, så den treng eg ikkje tenkje på.
Vi har felt 14 velvaksne tre, så vinterveden er nok berga både for svigerfar og oss.
No ligg han og tørkar i to store stablar. Når eg får tid, skal eg ta traktoren og køyre han ned, der han skal kappast og kløyvast.
Det er mykje blåbær i skogen. Vi er blåe både rundt truten og på buksene.

Einar er snart like sterk som meg. Han imponerer meg stadig. No lar eg han bruke motorsaga, og det motiverer han tydelegvis til å gjere ein ekstra innsats.

I morgon skal vi ha laks til middag, og eg har tenkt å skyte inn eit par bogar. D.v.s. ca. 200 skot.

Den nye bogen

2007-07-18T11:39:00.000-07:00

Lovde å legge inn bilete av bogen. Her er han. No tek eg med meg kona og går ein kveldstur på fjellet.

Kompostbinge

2007-07-17T12:59:00.000-07:00

I dag har eg snikra ein platting til å sette kompostbinge og kaninbur på. No har dei visst tenkt å byrje å vege søppelet vårt for å sjå kor mange kilo vi leverer. Så vi har kjøpt oss Kompostbinge. Han står nede i hagen og ser fin og ny ut.
Men innvendig foregår ein gjæringsprosess. Når eg opnar han, ryk det. Rundt kantane ligg det fluelarver. Til å byrje med var det fluelarver i komposten, men dei strauk med då vi fekk dreis på gjæringa.
Vi er sju i familien, så det blir ein del matavfall som skal i bingen. Vi fyller to treliters isboksar annakvar dag. Strø produserer eg rikeleg av, så mykje som eg sagar og høvlar. Vi slepp å kjøpe sekkar med kompoststrø!
I dag har eg forresten laga ferdig ein boge som eg er svært godt nøgd med. Den skal eg ta bilete av og legge ut på bloggen når eg får tid.
Nei, det var ikkje rett sagt, for eg kunne gått ned og gjort det no med det same. Det er berre det, at eg har ein stygg uvane med å utsetje ting ei tid før det blir gjort. Men når eg først gjer det, blir det gjort på ein bra måte, meiner eg sjølv.
Men, attende til Komposten.
Det er like spennande kvar gong å opne lokket. Kva rører seg i djupet? Første gongen eg opna, og alt såg ut til å leve, p.g.a. fluelavene, vart eg litt skræmd. Har vi ein binge full av aliens i hagen? Vil dei ut og ta over kroppane våre når vi søv? Eller meir prosaisk: Vil vi ale fram ein ufatteleg sverm med fluer, som vil kravle overalt, ute og inne, surre over taket om natta når vi ligg og prøver å sove. Må vi ha fluepisken liggjande under puta osb.
Nei, dette tek visst heilt av. No er komposten heldigvis under kontroll, som dei seier på atomkraftverka. Eg kan visst trygt legge meg og sove i natt, og.
Det regnar ute.

Sein Kveld

2007-07-14T15:24:00.000-07:00

Det er sein kveld. Eg sit på stua og skriv første innlegget på bloggen min. Kona og ungane har lagt seg. Dei undrar nok på kva eg sit å stullar med åleine inne på stova.
Eg har vore ute i hagen i kveld og skote ca. 100 skot med pil og boge. Eg lagar alt utstyret sjølv, og det blir også litt sal. Kona seier eg skulle ha rydda på arbeidsrommet mitt. Ho trur eg ikkje ser alt rotet der, men det stemmer ikkje. Eg har berre så mykje anna å gjere enn å rydde. Så eg skubbar meg veg innover til eg finn noko å site på. Der set eg meg. Kanskje er det ei pil som skal produserast eller reparerast. Kanskje er det ein nesten ferdig boge som skal ha finpussen før eg beisar og oljar han. Eg ser alltid ting som kan gjerast betre, og strebar mot det perfekte. Den dagen eg har oppnådd det, vil eg ikkje lage fleire bogar. Håper det aldri skjer!

Men no må du ikkje tru at eg er litt einspora. Eg vil heller seie at eg er ein person som prøver å famne om litt for mykje. Eg arbeider med lær, syr knivslirer (ja, eg lagar knivar og), pilekogger og andre småting. Eg har også sydd meg eit par vikingsko, etter modell frå eit funn i osebergskipet. Og så har eg sydd meg skjorte i lin. Handsydd, så klart. Eg likar rett og slett å jobbe med hendene mine!

I morgon er det søndag. Kanskje vi går ein tur på fjellet.
Eg skal forresten synde litt i morgon kveld. Eg skal rydde på arbeidsrommet!